30.12.2024
Имрӯз, 30-юми декабри соли 2024 дар Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷаласаи ҳайати мушовараи вазорат бо баррасии як қатор масъалаҳо баргузор гардид.
Нахуст, зимни ифтитоҳи ҷаласа вазири маориф ва илм Раҳим Саидзода иброз дошт, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми худ ба Маҷлиси Олӣ рӯзи 28-уми декабр дар баробари дигар соҳаҳо таваҷҷуҳи хоси худро ба соҳаи маориф равона намуда, таъкид доштанд, ки “Ҳукумати мамлакат ба рушди соҳаи маориф таваҷҷуҳи аввалиндараҷа медиҳад”. Дар ин замина мо, кормандони соҳаро зарур аст, ки дар партави таваҷҷуҳ ва боварии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баҳри рушди маориф тамоми неру ва имконияти хешро истифода намоем.
Сипас, раиси ҷаласа ҳозиринро бо рӯзнома шинос намуда, аз рӯйи масъалаи якум баромади сардори раёсати илм ва инноватсия Сироҷиддин Ниёзӣ вобаста ба натиҷаи иҷрои талаботи Низомномаҳои зинаҳои магистратура ва докторантура аз рўйи ихтисос (PhD) дар муассисаҳои илмии ҷумҳурӣ (АМИТ, АИКТ, Маркази миллии қонунгузории назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Муассисаи давлатии «Осорхонаи миллӣ»-и Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, пажўҳишгоҳҳои илмии соҳаи тиб) шунида шуд.
Дар идома, дар қисмати масъалаҳои асосӣ баромадҳои раиси Иттифоқи касабаи кормандони маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон Зулҳия Нозакзода вобаста ба рафти иҷрои қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 майи соли 2006, №197 «Дар бораи муқаррар намудани имтиёзҳо ба омўзгорони ҷавон» ва сардори шуъбаи низоми ахборотии идоракунии маориф ва илм Нурулло Убайдуллозода вобаста ба ҷамъбасти ҳисоботҳои омории соҳаи маориф шунида шуд.
Дар қисмати масъалаҳои иловагии ҷаласа директори Маркази таҳия, нашр ва муомилоти китобҳои дарсӣ, илмию методӣ Наврӯзи Ҷумъамурод дар бораи «Нақшаи чопи китобҳои дарсӣ барои муассисаҳои таҳсилоти умумӣ дар соли 2025» ва сардори раёсати таҳсилоти томактабӣ Ҷамшед Маҷидзода дар бораи «Тартиби ташкил ва фаъолияти шаклҳои алтернативии таълиму тарбияи томактабӣ» баромад намуданд.
Дар охир, вазири маориф ва илм дар доираи дастуру супоришҳои Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба масъулин доир ба беҳтар намудани фаъолияти муассисаҳои таълимӣ, иҷрои ҳатмию саривақтии стратегия, барнома, консепсия, қарорҳои ҳайати мушовара ва фармоишҳои вазири маориф ва илм, нашр ва бознашри китобҳои дарсӣ ва чанде дигар дастуру супоришҳои мушаххас дод.
Маркази матбуоти
Вазорати маориф ва илми
Ҷумҳурии Тоҷикистон
Хабарҳои дигар
-
МАСЪУЛИЯТИ МУШТАРАКИ ОИЛА, МАОРИФ ВА МАҚОМОТИ ДАВЛАТӢ ДАР ТАРБИЯ ТАРБИЯ – ПОЯИ СУБОТИ ҶОМЕА Дар шароити рушди босуръати ҷомеаи муосир масъалаи тарбияи насли наврас ба яке аз масъалаҳои муҳимми сиёсати давлатӣ, рушди устувори ҷомеа ва ҳифзи амнияти миллӣ табдил ёфтааст. Дар чунин шароит вазифаи муассисаи таълимӣ низ дигаргун мегардад. Агар қаблан мактаб бештар вазифаи таълимиро иҷро мекард, имрӯз ба он масъулияти ташаккули фарҳанги шаҳрвандӣ, маърифати ҳуқуқӣ, муқовимат ба таҳдидҳои иттилоотӣ ва тарбияи шахсияти устувор низ вогузор шудааст. Аммо таҷрибаи ҷаҳонӣ ва таҳқиқоти илмии педагогӣ нишон медиҳанд, ки ҳатто муассисаи таълимии пешрафта низ бе дастгирии оила, ҷомеа ва мақомоти давлатӣ ба натиҷаи дилхоҳ ноил шуда наметавонад. Тарбияи кӯдак раванди мураккаби иҷтимоӣ мебошад, ки дар он ҳар як субъекти тарбия вазифаи муайяни худро дорад. Аз ҳамин лиҳоз, масъалаи пешгирии ҳуқуқвайронкунӣ ва ҷинояткорӣ дар байни ноболиғонро наметавон танҳо аз мавқеи ҳуқуқӣ арзёбӣ намуд, балки он, пеш аз ҳама, масъалаи педагогӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ мебошад. Ҳар қадар ҳамкории байни оила, муассисаи таълимӣ, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва ҷомеа ҳамоҳанг бошад, ҳамон андоза имконияти ташаккули муҳити солими тарбиявӣ бештар мегардад. Дар чунин муҳит на танҳо сатҳи ҳуқуқвайронкунӣ коҳиш меёбад, балки эҳсоси масъулият, ватандӯстӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ низ таҳким меёбад. ПЕШГИРИИ ҲУҚУҚВАЙРОНКУНӢ: МАСЪАЛАИ ҲУҚУҚӢ Ё ПЕДАГОГӢ? Дар муҳокимаҳои марбут ба ҳуқуқвайронкунӣ ва ҷинояткорӣ дар байни ноболиғон бештар ба таҳкими назорат, пурзӯр намудани чораҳои ҳуқуқӣ ва татбиқи ҷавобгарӣ таваҷҷуҳ зоҳир мегардад. Бешубҳа, чунин тадбирҳо барои ҳифзи тартиботи ҳуқуқӣ аҳаммияти муҳим доранд, аммо саволи асосӣ ин аст: оё танҳо чораҳои ҳуқуқӣ метавонанд пешгирии устувори ҳуқуқвайронкуниро таъмин намоянд? Ҳуқуқшиносӣ бештар бо оқибати кирдор сари кор дорад, дар ҳоле ки педагогика ба сабабҳои ташаккули он таваҷҷуҳ мекунад. Агар ҳуқуқ муайян созад, ки барои кирдори ғайриқонунӣ чӣ ҷавобгарӣ пешбинӣ шудааст, педагогика мекӯшад, муайян намояд, ки чаро чунин рафтор ба вуҷуд омад ва чӣ гуна метавон онро пеш аз содиршавӣ пешгирӣ кард. Таҳқиқоти педагогӣ ва психологӣ нишон медиҳанд, ки рафтори зиддиҷамъиятии кӯдак дар аксари ҳолат ногаҳон ба вуҷуд намеояд. Он натиҷаи раванди тадриҷӣ мебошад, ки дар он тағйироти ахлоқӣ, иҷтимоӣ ва равонӣ давра ба давра ташаккул меёбанд. Одатан, ин раванд аз коҳиш ёфтани шавқу рағбат ба таҳсил оғоз гардида, баъдан ба вайроншавии интизоми дохилии мактаб, паст шудани эҳтиром ба арзишҳои ахлоқӣ, маҳдуд гардидани муоширати солим, пайдо шудани муҳити номусоиди ҳамсолон ва дар ниҳоят, ба рафторҳои зиддиҳуқуқӣ мерасад. Аз ин нуқтаи назар, ҳуқуқвайронкунӣ бештар натиҷаи раванди нокомии тарбиявӣ мебошад. Аз ҳамин лиҳоз, вазифаи мактаб танҳо омӯзонидани фанҳо нест. Вазифаи он ташаккули инсонест, ки дониши худро дар роҳи ободии ҷомеа истифода мебарад. Ба ҳамин хотир, ҳамкории мунтазами омӯзгор, равоншинос, падару модар, нозири корҳои ноболиғон, прокурор ва дигар сохторҳои дахлдор бояд ба низоми доимии фаъолияти тарбиявӣ табдил дода шавад. ОМИЛҲОИ ИҶТИМОӢ ВА ПЕДАГОГИИ ҲУҚУҚВАЙРОНКУНИИ НОБОЛИҒОН Дар шароити муосир ҷомеаи Тоҷикистон мисли бисёр кишварҳои ҷаҳон бо тағйироти ҷиддии иҷтимоӣ рӯ ба рӯ мебошад. Рушди босуръати технологияҳои иттилоотӣ, густариши шабакаҳои иҷтимоӣ, муҳоҷирати меҳнатӣ, тағйирёбии муносибатҳои оилавӣ ва таъсири фарҳангҳои гуногун ба тарзи зиндагии наврасон бетаъсир намемонанд. Оила – нахустин мактаби тарбия Дар ҳама давру замон оила нахустин муҳити ташаккули шахсияти инсон маҳсуб ёфтааст. Кӯдак пеш аз он ки ба мактаб ворид шавад, тарзи муносибат бо одамон, меъёрҳои ахлоқӣ, эҳтиром ба калонсолон, масъулиятшиносӣ ва ҳисси адолатро маҳз дар муҳити оила меомӯзад. Мутаассифона, бар асари муҳоҷирати меҳнатӣ, машғулияти доимии волидон ва баъзан коҳиши фарҳанги муоширати оилавӣ, вақти муоширати мустақими падару модар бо фарзанд кам гардидааст. Дар бисёр ҳолат фарзандон аз нигоҳи моддӣ таъмин мебошанд, аммо аз нигоҳи маънавӣ ба дастгирӣ ниёз доранд. Педагогикаи муосир исбот кардааст, ки камбуди таваҷҷуҳи тарбиявиро бо фароҳам овардани шароити моддӣ пурра ҷуброн кардан имконнопазир аст. Кӯдак, пеш аз ҳама, ба меҳрубонӣ, муошират, шунида шудан ва намунаи шахсии рафтори падару модар ниёз дорад. МАКТАБ – МУҲИТИ ТАШАККУЛИ ШАХСИЯТ Муассисаи таълимӣ ягона ниҳодест, ки метавонад фаъолияти тарбиявиро ба таври касбӣ ва пайваста ба роҳ монад. Имрӯз омӯзгор дар муҳити комилан дигар фаъолият мекунад. Агар ду-се даҳсола пеш манбаи асосии иттилооти кӯдак китоб, омӯзгор ва оила буданд, имрӯз наврас дар як шабонарӯз аз даҳҳо манбаи рақамӣ иттилоот мегирад. Баъзе аз ин иттилоот хусусияти созанда доранд, аммо қисми дигар метавонад ғояҳои зӯроварӣ, бепарвоӣ, бегонапарастӣ ва беэҳтиромиро нисбат ба арзишҳои миллӣ тарғиб намояд. Таъсири фазои рақамӣ Яке аз хусусиятҳои ҷомеаи имрӯзӣ он аст, ки қисми зиёди зиндагии наврасон ба фазои маҷозӣ интиқол ёфтааст. Шабакаҳои иҷтимоӣ, платформаҳои видеоӣ ва бозиҳои онлайнӣ ба қисми ҷудонашавандаи ҳаёти онҳо мубаддал гардидааст. Ин раванд дар баробари имкониятҳои васеи омӯзишӣ таҳдидҳои навро низ ба миён овардааст. Паҳн гардидани муҳтавои дорои унсурҳои зӯроварӣ, тарғиби тарзи ҳаёти носолим, суханҳои нафратангез, фиребҳои интернетӣ ва таъсири гурӯҳҳои ифротӣ метавонанд ба ҷаҳонбинии кӯдак таъсири манфӣ расонанд. Аз ин рӯ, имрӯз саводи рақамӣ бояд ҳамчун ҷузъи тарбияи шаҳрвандӣ баррасӣ гардад. Кӯдак бояд на танҳо истифодаи технологияро омӯзад, балки тарзи бехатар ва масъулонаи истифодаи онро низ аз худ намояд. НИГОҲЕ БА МОДЕЛИ «ПАНҶ ҲАЛҚАИ ТАРБИЯ» Таҳлили таҷрибаи фаъолияти муассисаҳои таълимӣ, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва омӯзиши адабиёти илмӣ нишон медиҳад, ки самаранокии корҳои пешгирикунанда, пеш аз ҳама, аз сатҳи ҳамоҳангии субъектҳои тарбия вобаста мебошад. Ҳар қадар фаъолияти онҳо пароканда бошад, ҳамон андоза таъсири тарбиявӣ коҳиш меёбад. Баръакс, вақте ки ҳамаи онҳо бо ҳадафи муштарак амал мекунанд, имконияти ташаккули шахсияти солим бештар мегардад. Бо такя ба ҳамин хулосаҳо, пешниҳод менамоем, ки раванди тарбияи кӯдак ва пешгирии ҳуқуқвайронкунӣ дар асоси «Модели панҷ ҳалқаи тарбия» баррасӣ гардад. ҲАЛҚАИ АВВАЛ - ОИЛА Оила нахустин муҳити ташаккули шахсият мебошад. Дар ин ҷо арзишҳои аввалини инсонӣ, эҳтиром ба калонсолон, муносибат ба меҳнат, ростқавлӣ, масъулиятшиносӣ ва меҳру муҳаббат ба Ватан шакл мегирад. Ҳеҷ як муассисаи таълимӣ наметавонад ҷойгузини муҳити солими оила гардад. Агар кӯдак дар хона муҳаббат, эҳтиром ва намунаи хуби рафторро набинад, мактаб маҷбур мешавад, ин камбудиҳоро ҷуброн намояд, ки ин ҳамеша имконпазир нест. Аз ин рӯ, баланд бардоштани фарҳанги тарбияи оилавӣ бояд яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоӣ бошад. ҲАЛҚАИ ДУЮМ – МУАССИСАИ ТАЪЛИМӢ Мактаб ягона муассисаи иҷтимоӣ мебошад, ки фаъолияти тарбиявиро ба таври касбӣ, мақсаднок ва пайваста амалӣ менамояд. Вазифаи омӯзгор танҳо дарс гуфтан нест, ӯ барои кӯдак намунаи ахлоқ, масъулият, муносибат ба ҷомеа ва эҳтиром ба қонун мебошад. Дар айни замон, бояд эътироф кард, ки нақши омӯзгор имрӯз нисбат ба солҳои пеш хеле мураккабтар шудааст. Агар пештар омӯзгор манбаи асосии дониш буд, имрӯз ӯ бояд дар баробари омӯзиш, кӯдакро ба интихоб кардани иттилооти дуруст, муқовимат ба таъсири манфии фазои рақамӣ ва ташаккули тафаккури интиқодӣ низ омӯзонад. ҲАЛҚАИ СЕЮМ – ҶОМЕА Муҳити иҷтимоӣ дар ташаккули ҷаҳонбинии кӯдак саҳми назаррас дорад. Мутаассифона, баъзан кӯдак дар мактаб арзишҳои мусбатро меомӯзад, аммо берун аз он бо муҳити дигар рӯ ба рӯ мешавад. Агар ҷомеа ва муассисаи таълимӣ дар як самт амал накунанд, таъсири тарбия коҳиш меёбад. Аз ҳамин лиҳоз, эҳёи анъанаҳои неки маҳалла, рушди фаъолияти фарҳангӣ ва ҷалби ҷавонон ба корҳои ҷамъиятӣ бояд ҳамчун ҷузъи муҳимми сиёсати пешгирикунанда арзёбӣ гардад. ҲАЛҚАИ ЧОРУМ – МАҚОМОТИ ДАВЛАТӢ Мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, комиссияҳои ҳуқуқи кӯдак, мақомоти маҳаллӣ, сохторҳои ҷавонон ва дигар идораҳои давлатӣ танҳо вазифаи назоратӣ надоранд, онҳо шарикони муҳимми ташаккули фарҳанги ҳуқуқӣ мебошанд. Аз ин рӯ, ҳамкории онҳо бо муассисаҳои таълимӣ бояд ба принсипҳои эътимод, ҳамоҳангӣ ва пешгирии барвақтӣ асос ёбад. Таҷриба нишон медиҳад, ки вохӯриҳои мунтазами кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ бо хонандагон, суҳбатҳои озод, муҳокимаи мисолҳои воқеӣ ва иштироки онҳо дар чорабиниҳои тарбиявӣ натиҷаи бештар медиҳанд. ҲАЛҚАИ ПАНҶУМ – ФАЗОИ ИТТИЛООТӢ Дар шароити асри XXI дигар наметавон фазои маҷозиро аз муҳити тарбия ҷудо кард. Телефони ҳамроҳ ва шабакаҳои иҷтимоӣ барои бисёр наврасон ба манбаи доимии маълумот, муносибат ва ҳатто шаклгирии ҷаҳонбинӣ табдил ёфтаанд. Аз ин рӯ, саводи рақамӣ бояд ҷузъи ҳатмии фарҳанги шаҳрвандӣ бошад. Кӯдак бояд на танҳо истифодаи технологияҳоро донад, балки фарқ кардани иттилооти дуруст аз ғалат, эҳтироми ахлоқи муоширати интернетӣ ва муқовимат ба муҳтавои ифротӣ ё зӯроваронаро низ омӯзад. Ин вазифаро танҳо омӯзгор иҷро карда наметавонад. Дар ин самт, ҳамкории оила, муассисаи таълимӣ ва мақомоти давлатӣ зарур аст. Бо такя ба таҷрибаи фаъолияти соҳаи маориф ва таҳлили масъала, пешниҳод менамоем, ки барои баланд бардоштани самаранокии корҳои пешгирикунанда чораҳои зерин мавриди баррасӣ қарор гиранд: Якум. Дар назди ҳар як муассисаи таълимӣ гурӯҳи доимии ҳамоҳангсозии тарбиявӣ таъсис дода шавад, ки ба ҳайати он роҳбарияти муассиса, роҳбари синф, равоншинос, намояндаи падару модарон ва нозири корҳои ноболиғон дохил бошанд. Дуюм. Барои хонандагони гурӯҳи хавф «харитаи инфиродии дастгирии тарбиявӣ» таҳия карда шавад. Дар он на танҳо мушкилот, балки тадбирҳои мушаххаси ислоҳӣ, муҳлати иҷро ва масъули ҳар як сохтор нишон дода шавад. Сеюм. Дар ҳамаи муассисаҳои таълимӣ на камтар аз як маротиба дар семоҳа машваратҳои муштараки омӯзгорон, равоншиносон ва намояндагони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ баргузор карда шуда, вазъи тарбиявии муҳокимашаванда таҳлил гардад. Чорум. Барномаҳои баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии падару модарон аз шакли анъанавии маҷлисҳо ба шакли семинарҳои амалӣ, машваратҳои инфиродӣ ва омӯзишҳои мавзуӣ гузаронида шаванд. Панҷум. Дар ҳамкорӣ бо мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва воситаҳои ахбори омма маводи муосири тарбиявӣ оид ба амнияти рақамӣ, фарҳанги ҳуқуқӣ, муқовимат ба зӯроварӣ ва ҳифзи кӯдак дар фазои маҷозӣ омода ва мунтазам паҳн карда шавад. Шашум. Таҷрибаи муассисаҳои таълимие, ки дар самти корҳои тарбиявӣ ва пешгирии ҳуқуқвайронкунӣ натиҷаҳои назаррас доранд, ҷамъбаст ва ҳамчун таҷрибаи пешқадам дар сатҳи шаҳр ва ҷумҳурӣ тавсия карда шавад. Ҳафтум. Низоми арзёбии фаъолияти тарбиявии муассисаҳои таълимӣ такмил дода шуда, дар баробари нишондиҳандаҳои таълимӣ, нишондиҳандаҳои муҳити ахлоқӣ, ҳамкории муассиса бо оила ва натиҷаҳои корҳои пешгирикунанда низ ба инобат гирифта шаванд. ХУЛОСА Тарбияи насли наврас ҳамеша меҳвари рушди давлат ва ҷомеа буда, дар шароити имрӯза аҳаммияти он боз ҳам бештар гардидааст. Ҷумҳурии Тоҷикис¬тон таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон масъалаи тарбияи инсонро ба яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатӣ табдил додааст. Қабули қатъномаи Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид оид ба «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» далели равшани он аст, ки имрӯз ҷомеаи ҷаҳонӣ низ аҳаммияти тарбияро ҳамчун омили сулҳу субот эътироф менамояд. Дар чунин шароит низоми маориф, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, оила ва ҷомеа вазифадоранд фаъолияти худро аз доираи ҳамоҳангсозии одӣ ба сатҳи ҳамгироии воқеӣ бардоранд. Танҳо дар ин сурат метавон муҳити тарбиявие бунёд намуд, ки дар он кӯдак на танҳо аз ҳуқуқвайронкунӣ дур мемонад, балки ҳамчун шахсияти дорои масъулияти шаҳрвандӣ, маърифати ҳуқуқӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ташаккул меёбад. Ҷамшед МАҶИДЗОДА, мудири шуъбаи маорифи ноҳияи Исмоили Сомонӣ, номзади илмҳои педагогӣ
25
03.08.2026 -
МУЛОҚОТИ ВАЗИРИ МАОРИФ ВА ИЛМ БО ДИРЕКТОРИ ФИЛИАЛИ ТАШКИЛОТИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ БАШАРДӮСТОНАИ «GOOD NEIGHBORS» Имрӯз, 31 июли соли 2026 дар Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон мулоқоти вазири маориф ва илм Раҳим Саидзода бо директори Филиали Ташкилоти ғайритиҷоратии байналмилалии башардӯстонаи «Good Neighbors» дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Фароғат Мирзоева баргузор гардид. Дар оғози мулоқот вазири маориф ва илм меҳмонро ба Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон хайрамақдам гуфта, аз рушди пайвастаи ҳамкориҳои вазорат бо Ташкилоти байналмилалии башардӯстонаи «Good Neighbors» изҳори қаноатмандӣ намуд. Зимни мулоқот таъкид гардид, ки аз соли 2021, пас аз ба имзо расидани Ёддошти тафоҳуми ҳамкорӣ, як қатор ташаббусҳои муҳим дар самти рушди соҳаи маориф амалӣ карда шуданд. Аз ҷумла, саҳми ташкилот дар беҳтар намудани шароити таълиму тарбия, таҳкими заминаи моддию техникии муассисаҳои таълимӣ, беҳсозии вазъи санитариву гигиенӣ, баланд бардоштани иқтидори касбии омӯзгорон ва татбиқи лоиҳаҳои иҷтимоӣ барои кӯдакону наврасон назаррас арзёбӣ гардид. Вазири маориф ва илм иброз дошт, ки сиёсати маорифпарваронаи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба рушди сармояи инсонӣ, баланд бардоштани сифати таҳсилот, рақамикунонии низоми маориф ва фароҳам овардани имкониятҳои баробари таълим барои ҳар як кӯдак равона гардидааст. Дар ин раванд ҳамкории шарикони байналмилалии рушд, аз ҷумла Ташкилоти «Good Neighbors», дорои аҳаммияти махсус мебошад. Дар ҷараёни мулоқот масъалаҳои густариши ҳамкориҳо дар самти татбиқи лоиҳаҳои грантӣ, муҷаҳҳазгардонии муассисаҳои таҳсилоти томактабӣ, миёнаи умумӣ ва олии касбӣ бо таҷҳизоти муосири таълимӣ, озмоишгоҳӣ, технологӣ ва воситаҳои рақамӣ мавриди баррасӣ қарор гирифтанд. Ҳамзамон, ҷонибҳо доир ба таъмиру таҷдиди муассисаҳои таълимӣ, беҳтар намудани инфрасохтори синфхонаҳо, биноҳои таълимӣ, иншооти санитариву гигиенӣ ва муосиргардонии китобхонаҳо табодули назар намуданд. Зикр гардид, ки фаъолияти Ташкилоти «Good Neighbors» дар баробари расонидани кумакҳои моддию техникӣ, инчунин ба рушди иқтидори инсонӣ, такмили малакаҳои касбии омӯзгорон, таҳияи маводи таълимӣ ва татбиқи усулҳои муосири таълим равона шудааст. Дар мулоқот масъалаи идомаи ҳамкорӣ ва тамдиди муҳлати Ёддошти тафоҳум, ки моҳи октябри соли ҷорӣ ба анҷом мерасад, баррасӣ гардид. Изҳори боварӣ карда шуд, ки ба имзо расидани Ёддошти нави тафоҳум барои панҷ соли минбаъда заминаи устуворро ҷиҳати тавсеаи ҳамкориҳои дуҷониба ва татбиқи лоиҳаҳои нави муштарак дар соҳаи маориф фароҳам меорад. Дар анҷом ҷонибҳо омодагии худро барои тақвияти минбаъдаи ҳамкориҳо дар асоси принсипҳои ҳамдигарфаҳмӣ, шаффофият, эҳтироми мутақобил ва манфиатҳои муштарак, инчунин идомаи татбиқи лоиҳаҳои дорои аҳаммияти иҷтимоиву таълимӣ дар муассисаҳои таълимии кишвар баён намуданд. Маркази матбуоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон
59
31.07.2026 -
Сулҳ як мӯ агар ба ҷанг расад... Тоҷикистон ба сифати як давлати дар ҷаҳон шинохташуда ва узви комилҳуқуқи Созмони Миллали Муттаҳид шуруъ аз марҳалаи аввали соҳибистиқлолӣ сиёсати сулҳпарварона ва ҷонибдор аз равандҳои амниятиву гуманистонаро ҳадафи хеш қарор дода, дар қиболи амалӣ намудани нақшаву тарҳҳои созандаву ободгарона ва сиёсати «дарҳои кушод» гомҳои ҷиддӣ ниҳод. Ҷанги бемаъние, ки баъд аз истиқлол ба даст овардан, бо дасисаи қувваҳои беруна ва тоифаю гурӯҳҳои манфиатҷӯю мансабхоҳ ба амал омад, оқибат бо сулҳу ваҳдат ба анҷом расид. Маҳз ин марҳалаи хатарзо барои ҳукумат ва давлат таҷриба шуд, таҷрибае, ки барои минбаъд ба ҷуз озодию амният ва зиндагии борифоҳи мардум андешае дар мағзҳо ҷой надошта бошад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон фаъолияти кории хешро ҳамчун сиёсатмадор аз он оғоз карданд, ки ба ҷанг хотима дода шаваду сулҳу якдигарфаҳмӣ дар кишвар пойдор гардад. Бешак, ин амали саҳлу осон набуд ва аз Пешвои миллат иродату собитқадамӣ, ҷасорату талош ва фидокориро тақозо мекард. Ва он кас ҳамчун ҳомии Ватану миллат аз уҳдаи ин рисолати ватандӯстона бо сарбаландӣ баромаданд. Ва иқдоми гуманистии Президенти маҳбуби ҷумҳурӣ, ки бо Қатъномаи Маҷмаи Умумии СММ дар бораи «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» қабул гардид, бозгӯйи истеъдоди фавқулодаи роҳбарию сиёсатмадорӣ, муборизи сулҳу озодӣ ва некбину адолатгустар будани Сарвари давлати тоҷикон ба шумор меравад. Бояд таъкид кард, ки сулҳу субот дар кишвар ба ду марҳала ва ҷанбаи сиёсӣ ҷудо мешавад. Давраи аввалро оғозгаҳи раванди роҳандозӣ ва ташаккули мактаби сулҳпарваронаи Пешвои миллат метавон ҳисобид, ки ба Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ (27 июни соли 1997) асос гузошт. Дар заминаи оромию тинҷӣ, дар ин марҳала кишвар ба созандагию рушд ва пешрафтҳои иқтисодию иҷтимоӣ ноил гардид. Имрӯз сулҳу оромӣ дар ҷумҳурӣ ба таври комил устувору собит аст ва тибқи арзёбии СММ, Тоҷикистон яке аз мамлакатҳои боамнтарини ҷаҳон эътироф гардидааст. Исботи чунин суботу оромӣ, рушду такомули тамоми соҳаҳои хоҷагии халқ – маорифу илм, тандурустию фарҳанг, саноату иқтисод, кишоварзӣ, энергетикаю нақлиёт ва амсоли инҳо мебошад. Сохтмони роҳу нақбҳои азим, иншооти аҳаммияти стратегидошта, бунёди неругоҳҳои барқӣ ва муҳимтар аз ҳама, таъмини озодию ҳуқуқҳои ҳар як шаҳрванд натиҷаи сулҳи пойдор маҳсуб меёбад. Ба мақому манзалати инсон дар мамлакат арҷ гузошта шуда, моҳияти озодонаи фаъолияти ӯ ҳамчун неруи интеллектуалии ҳамаҷониба ташаккулёфта таъмин гардид. Қабули қатъномаи мазкур бо ибтикори Пешвои миллат бозгӯйи марҳалаи навини тарғиб ва густариши сулҳу озодӣ дар рӯйи олам маҳсуб меёбад, ки онро ба истилоҳ, ҷанбаи берунӣ (хориҷӣ) ва ё умумиҷаҳонии сулҳи тоҷикон метавон номид. Мазмун, сулҳу ваҳдат ва озодию соҳибихтиёрӣ, ки бо талошҳои пайвастаи Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Тоҷикистон ба даст омаду таҳким ёфт, ҳамакнун ҳамчун консепсия ё мактаби сиёсии сулҳофаринии тоҷикон, ки дар раъси он Пешвои миллат қарор доранд, аз қаламрави ҷумҳурӣ берун баромада, хусусият ва моҳияти умумибашарӣ пайдо кард. Аз ин нигоҳ, бо пеш гирифтани чунин иқдоми сулҳхоҳонаю гуманистӣ нуфузу обрӯ ва шаъну шавкати Тоҷикистон ба сифати давлати раъиятпарвару озодихоҳ ва одилу башардӯст ба сатҳи баланд баромад. Ҷаҳони мутамаддин Тоҷикистонро ба ҳайси кишваре шинохтаву эътироф кардааст, ки сиёсати давлатдории худро дар заминаи марому ормонҳои демократӣ, риояю муҳтарам шумурдани ҳуқуқу озодиҳои шахс ва сулҳу ваҳдат ба роҳ мондаву пеш мебарад. Сарчашмаю оғози раванди сулҳу оромӣ дар кишвар, бемуҳобо, ба исми фарзанди воқеан фидоӣ ва ватандӯст муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон рабт мегирад. Дар таҷрибаи кишварҳои мухталифи ҷаҳон ба нудрат аз қудрату давлатҳое мисол овардан мумкин аст, ки ҳангоми идома ёфтани ҷанг бо ҷониби даргири дигар – неруҳои мухолифин бо ҳам биёянду сари мизи музокирот нишинанд. Аксари кишварҳо дархосту манофеи гурӯҳҳои сиёсӣ ва мухолифини худро ё нодида мегиранд ё сарфи назар мекунанд ва ба эшон ҳамчун неруи сиёсӣ эътибор намедиҳанд. Бузургию фитрати сиёсӣ ва дурандешию фазилати Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар он зоҳир гардид, ки дар байни неруҳои муқобил ҳамчун намояндагони мардуми тоҷик тафриқаю бегонаситезиро ба роҳ нагузошт. Бузургию қобилияти фавқулодаи роҳбарии Пешвои миллат низ дар ҳамин омил зоҳир мегардад, ки танҳо ва танҳо манофеи миллату давлат ва сарсабзию шукуфоии Ватанро дар мадди назар гузоштанду аз пайи хостаҳои кӯчаку беарзиш, ки нохудогоҳ ба сар задани оташи низою мухолифат сабаб мешаванд, нарафтанд. Воқеан, ба тасвиб расидани Созишномаи умумии истиқдори сулҳ ва ризоияти миллӣ пирӯзии ақлу хирад ба ҷаҳлу ниқорталабӣ, ғалабаи нур бар зулмот ва зиндагии рангину хушоянд бар маргу фано буд. Ва имрӯз, ҳангоме ки ҷаҳон ба марҳалаи ҳассосу хатарнок, яъне, ноамнию бесуботӣ ва сар задани ҷангҳои манфиатҷӯёна ворид гардидааст, маҳз сулҳу амният ва иқдому таҷрибаи сулҳҷӯёнаи Президенти ҷумҳурӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар пешгирии низою хушунатҳои ҳалокатбори иддае аз кишварҳо нақши мондагору муассир мебозад. Фоҷеаю бадбахтӣ дар он аст, ки ҷаҳон дигар шабеҳи 10-15 соли қабл набуда, ину он мамлакат соҳиби аслиҳаю абзорҳои навтарини ҷангӣ гардидаанд, ки дар чашм ба ҳам задан бо истифодаи ин ҳама лавозимоти низомӣ метавонанд қисмати зиёди оламро аз ҳам бирезанду ба марги ҳазорон тифлу модари бегуноҳ ва дар маҷмуъ, мардум сабабгор гарданд. Аз ин рӯ, дар чунин шароит моҳияти сулҳ ҳамчун омил ва фактори зиндагибахш амиқу густарда гардида, ҳар як иқдому талоши башардӯстона дар ҷодаи ба ҳам муттаҳид кардани неруҳои пешрав (прогрессивӣ) дар масири садди сангин эҷод намудан ба афрӯхта гардидани оташи ҷангҳои навин қобили тавсиф ва дастгирист. Иқдоми Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар самти «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» мондагор аст, зеро таҳкими сулҳу субот, амнияту озодии бани башар амали якрӯзаву дирӯза набуда, раванди доимию бебозгашт аст. Ҳадаф аз қатъномаи мазкур низ он аст, ки дар масъалаи пайвастаю ҳамвора нигоҳ доштани тинҷию амонии сайёра ҳамаи мамлакатҳо бояд аз як гиребон сар бароварда, талошу азм бар он намоянд, ки хуни бегуноҳе рехта нашаваду сарзаминею кишваре ба харобазор табдил наёбад. Рисолати инсонии ҳар як фард ободу шукуфо нигоҳ доштани олам аст, на вайронгарию қатлу куштор. Ҳамон тавре ки Бедили бузургвор фармуда: Сулҳ як мӯ агар ба ҷанг расад, Шишаи оламе ба санг расад. Шодӣ РАҶАБЗОД, «Омӯзгор»
56
31.07.2026
